Soms gebeurt er iets waar je eigenlijk heel blij om zou moeten zijn. Je behandeling is bijvoorbeeld afgelopen, je hebt goed nieuws gekregen of je mag weer naar school. Iedereen om je heen is blij. Maar jij voelt je verdrietig.
Misschien denk je dan: Waarom ben ik verdrietig? Ik zou toch blij moeten zijn?
Het kan verwarrend zijn als je gevoelens niet passen bij wat er gebeurt. Toch is er niets raars aan jou. Je kunt namelijk blij en verdrietig tegelijk zijn. Zeker als je kanker hebt (gehad).
Je hoeft niet altijd blij te zijn
Als er iets goeds gebeurt, verwachten mensen soms dat je daar blij van bent. Misschien zeggen ze:
“Wat fijn dat je behandeling klaar is!”
“Je bent weer beter!”
“Nu kun je eindelijk weer leuke dingen doen!”
En misschien voel jij dat helemaal niet zo.
Dat betekent niet dat je ondankbaar bent. Ook betekent het niet dat je het goede nieuws niet fijn vindt. Je gevoelens kunnen gewoon ingewikkeld zijn.
Je kunt bijvoorbeeld blij zijn dat een behandeling voorbij is én verdrietig zijn over alles wat je hebt meegemaakt.
Kanker kan veel gevoelens geven
Kanker kan ervoor zorgen dat je in korte tijd heel veel meemaakt. Je kunt behandelingen krijgen, in het ziekenhuis komen, bang zijn voor onderzoeken en misschien minder naar school gaan.
Ook je lichaam kan veranderen. Misschien ben je je haar kwijtgeraakt, ben je erg moe geweest of voelde je je een tijdje anders dan vroeger.
Al die ervaringen kunnen gevoelens achterlaten. Soms merk je die gevoelens pas wanneer er eindelijk iets rustiger wordt.
Dan kan verdriet opeens naar boven komen.
Waarom ben ik verdrietig als het goed gaat?
Soms heb je tijdens een moeilijke periode vooral geprobeerd om vol te houden. Je dacht misschien vooral aan de volgende behandeling, de volgende ziekenhuisafspraak of het moment waarop je weer naar huis mocht.
Wanneer het daarna beter gaat, is er misschien eindelijk ruimte om te voelen wat je allemaal hebt meegemaakt.
Dat kan verdriet geven.
Je kunt bijvoorbeeld verdrietig zijn omdat:
- je een moeilijke tijd hebt gehad;
- je bang bent dat de kanker terugkomt;
- je school of vrienden hebt gemist;
- je lichaam veranderd is;
- je niet meer precies weet hoe je leven vroeger was;
- mensen verwachten dat alles weer normaal is;
- je je zorgen maakt over de toekomst;
- je een vriend, familielid of andere bekende mist;
- je gewoon even wilt huilen zonder precies te weten waarom.
Er hoeft niet altijd één duidelijke reden voor je verdriet te zijn.
Je kunt blij en verdrietig tegelijk zijn
Gevoelens zijn geen knop die je aan of uit kunt zetten.
Je kunt bijvoorbeeld denken:
“Ik ben blij dat mijn behandeling voorbij is, maar ik ben ook verdrietig om wat ik heb meegemaakt.”
Dat kan allemaal tegelijk bestaan.
Je kunt zelfs lachen en daarna ineens huilen. Of een leuke dag hebben en ’s avonds verdrietig worden.
Dat is niet vreemd.
Er is geen juiste manier om je te voelen
Iedereen reageert anders op kanker. De één praat veel over zijn gevoelens. De ander wil er juist liever niet over praten. Sommige kinderen huilen snel en anderen bijna nooit.
Er is geen goede of foute manier om met gevoelens om te gaan.
Je hoeft je verdriet niet te verstoppen
Misschien probeer je vrolijk te doen omdat je ouders, familie of vrienden blij zijn. Je wilt hun blijdschap misschien niet verpesten.
Maar jouw verdriet maakt het goede nieuws niet minder goed.
Je mag huilen.
Je mag zeggen dat je een slechte dag hebt.
Je mag even alleen willen zijn.
En je mag ook gewoon zeggen:
“Ik weet niet waarom, maar ik voel me verdrietig.”
Dat is al genoeg.
Praat met iemand die je vertrouwt
Verdriet kan soms minder zwaar voelen als je het met iemand deelt.
Dat kan bijvoorbeeld je vader of moeder zijn, een broer of zus, een vriend(in), iemand op school of een zorgverlener die je kent.
Je hoeft niet precies te weten wat je wilt vertellen. Je kunt gewoon beginnen met:
“Ik voel me verdrietig, maar ik weet niet goed waarom.”
Misschien vind je het lastig om erover te praten. Dan kun je het ook opschrijven of een berichtje sturen.
Wat kun je doen als je verdrietig bent?
Er is geen truc waarmee verdriet meteen verdwijnt. Maar sommige dingen kunnen helpen om je gevoel wat ruimte te geven.
Je kunt bijvoorbeeld:
- naar muziek luisteren;
- tekenen of schrijven;
- even naar buiten gaan;
- knuffelen met iemand die je vertrouwt;
- met je huisdier spelen;
- een film of serie kijken;
- rustig ademhalen;
- huilen als je daar behoefte aan hebt;
- met iemand praten;
- iets doen waar je normaal plezier aan beleeft.
En soms hoef je helemaal niets te doen. Je mag ook gewoon even verdrietig zijn.
Wat als iedereen om mij heen blij is?
Dat kan extra moeilijk zijn.
Misschien is je familie opgelucht. Misschien vieren jullie dat een behandeling klaar is. Misschien krijg je veel felicitaties.
Je kunt daar blij mee zijn, terwijl je zelf ondertussen iets heel anders voelt.
Probeer jezelf niet te dwingen om dezelfde gevoelens te hebben als de mensen om je heen.
Hun blijdschap mag er zijn. Jouw verdriet ook.
Wanneer is het goed om hulp te vragen?
Verdriet hoort bij het leven en kan zeker na een heftige periode vaker voorkomen. Maar soms wordt verdriet zo zwaar dat je er zelf niet meer goed mee om kunt gaan.
Praat dan met iemand die je vertrouwt.
Vertel het bijvoorbeeld als je heel vaak verdrietig bent, nergens meer plezier in hebt, je steeds meer terugtrekt of als je gedachten krijgt waar je van schrikt.
Je hoeft daar niet alleen mee rond te lopen. Hulp vragen is geen teken dat je zwak bent. Het betekent dat je goed voor jezelf probeert te zorgen.
Je gevoelens hoeven niet perfect te passen
Misschien denk je dat je na goed nieuws vooral opgelucht en blij moet zijn. Maar gevoelens werken niet volgens een vast schema.
Je kunt opgelucht zijn en toch bang.
Je kunt blij zijn en toch verdrietig.
Je kunt lachen en even later huilen.
Je kunt dankbaar zijn en toch boos zijn.
Al die gevoelens mogen naast elkaar bestaan.
Conclusie: je mag verdrietig zijn, ook als er goed nieuws is
Als je kanker hebt of hebt gehad, kan een moment dat eigenlijk heel fijn zou moeten zijn toch verdrietig voelen. Dat betekent niet dat er iets mis met je is.
Je hebt misschien veel meegemaakt en het kan tijd kosten om dat allemaal een plekje te geven.
Dus als je verdrietig bent terwijl anderen blij zijn, hoef je jezelf daar niet voor te veroordelen.
Je hoeft niet altijd blij te zijn. Je mag voelen wat je voelt.
En misschien is het belangrijkste wel dit: je hoeft je verdriet niet alleen te dragen. Praat erover met iemand die je vertrouwt.